Door de tranen heen is pure liefde magisch

Bevrijdingsdag, 5 mei 2020. Een broer, vier zussen en diens partners verzamelen zich met gepaste afstand op het grasveld voor het ouderlijk huis. Om afscheid te nemen van Mam. En Pap zijn zielsverwant.

Complementair aan elkaar hebben zij een invulling gegeven aan elkaars levens. Vrijwel direct nadat zij elkaar hadden ontmoet begonnen twee levens geleidelijk aan samen te smelten naar één.

Hun eerste ontmoeting en de beloftes die ze elkaar daarna hebben gedaan, hebben wij vorig jaar november samen gevierd. Vijfentwintig jaar na dato ervaarden wij een prachtig en bovenal een heel fijn samen-zijn.

Alles draaide dat weekend om Pap en Mam. Om hun liefde voor elkaar. En om hoe de zorg en liefde zich verspreidde over ons. We stonden stil bij het (verre) verleden, het heden en heel voorzichtig de nimmer zekere toekomst.

Grootouder, ouder, kind en kleinkind: we spraken allemaal vanuit onze harten. Met name over liefde en dankbaarheid.

Terug naar het NU:

Op dinsdag 12 mei 2020 sprak ik met een gebroken zachte stem:

Intens dankbaar.

Voor het altijd luisteren met heel veel aandacht. Voor de vele fijne kleine momentjes met kleine A. Voor de altijd creatieve en kleurige invulling van al onze momenten van samen-zijn.

Jouw bestaan heeft mij herinnerd om vertrouwen te hebben. Vertrouwen te hebben in mijn vader. En vertrouwen in jullie pure liefde.

Rust zacht lieve Oma en Ma.

“Je bent een lieverd”, zoals je zei tijdens onze laatste ontmoeting.

Nog niet eerder heb ik het proces van een heengaan zó intens beleefd. Dagenlang golven van intens verdriet afgewisseld met het warme gevoel van vertrouwen dat het goed komt. En dat het goed is. Hoe ga jij om met het verlies van een dierbare?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.